การทดลองใช้ cellulose nanocrystal จากเปลือกกระเทียมร่วม soy protein isolate ห่อหุ้มน้ำมันปลา พบสูตรน้ำมันปลา 10%, GCNC 3% และ SPI 7% ให้ประสิทธิภาพกักเก็บ 65.77% การไหลดีที่สุดในชุดทดลอง และค่าออกซิเดชันต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด พร้อมปล่อยในลำไส้จำลองมากกว่ากระเพาะ เป็นแนวทางเพิ่มมูลค่าของเหลือทิ้ง แต่ยังไม่ผ่านการทดสอบในอาหารจริงหรือมนุษย์
ข้อค้นพบสำคัญ
- สูตร 10% fish oil, 3% GCNC และ 7% SPI ให้ encapsulation efficiency 65.77 ± 1.10%, Carr's Index 20.65 ± 0.29% และ Hausner Ratio 1.23 ± 0.05 ค่า TBARS 2.42 ± 0.08 mg MDA/kg oil ต่ำกว่าเกณฑ์ 3 การปล่อยในกระเพาะอยู่ 28.04-55.28% เทียบกับลำไส้ 64.38-77.62%
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
แนวคิดเชื่อมเศรษฐกิจหมุนเวียนกับอาหารฟังก์ชัน โดยใช้ของเหลือเกษตรลดการพึ่งวัสดุผนังใหม่และช่วยพาน้ำมันที่ออกซิไดซ์ง่ายผ่านกระบวนการผลิตและย่อยอาหาร
บทบาทของนักวิจัยไทย
นักวิจัย มทร.ล้านนาร่วมกับห้องปฏิบัติการสารออกฤทธิ์จากพืช ศูนย์เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว และศูนย์ Agro BCG มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ครอบคลุมวัสดุ อาหาร และการประเมินการย่อย
ข้อจำกัดที่ควรรู้
เป็นการย่อยจำลอง ไม่ใช่ bioavailability ในคน ยังไม่มี sensory test กลิ่นคาว ความคงตัวระยะยาวในอาหาร ความปลอดภัยนาโนเซลลูโลส การก่อภูมิแพ้จากถั่วเหลือง หรือต้นทุนและผลกระทบสิ่งแวดล้อมของการผลิต GCNC ค่า TBARS ต่ำกว่าเกณฑ์หนึ่งไม่ได้รับรองอายุผลิตภัณฑ์ทั้งหมด