การวิเคราะห์ผู้ป่วยรายงาน 2,329,463 รายจากระบบเฝ้าระวัง 506 ระหว่างปี 2546-2565 พบการกระจุกตัวเชิงพื้นที่อย่างมีนัยสำคัญทุกปี ค่า Moran's I 0.317-0.522 กลุ่มจังหวัดอัตราสูงติดกันพบสม่ำเสมอในอีสานและเหนือ ส่วนกลุ่มต่ำอยู่ภาคใต้ ผลช่วยจัดลำดับเฝ้าระวัง แต่ไม่บอกสาเหตุรายบุคคลและอาจสะท้อนความต่างในการรายงาน
ข้อค้นพบสำคัญ
- ค่า Global Moran's I อยู่ 0.317-0.522 ทุกปีและมีนัยสำคัญ (p
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
การระบุพื้นที่ที่มีรูปแบบต่อเนื่องช่วยกำหนดการสุ่มตรวจอาหาร ห้องปฏิบัติการสาธารณสุข การสื่อสารความเสี่ยง และการสอบสวนห่วงโซ่อาหารแบบเจาะพื้นที่ แทนกระจายทรัพยากรเท่ากันทุกจังหวัด
บทบาทของนักวิจัยไทย
O. Timpong จากบัณฑิตวิทยาลัยการบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ วิเคราะห์ฐานเฝ้าระวังระดับชาติและภูมิศาสตร์ครบทุกจังหวัดไทย
ข้อจำกัดที่ควรรู้
เป็นข้อมูลรายงานแบบนิเวศระดับจังหวัด ซึ่งขึ้นกับการมารับบริการ การวินิจฉัย และความครบถ้วนของแต่ละพื้นที่ ไม่สามารถสรุปว่าปัจจัยเศรษฐกิจ อาหาร หรือตลาดเป็นสาเหตุเพราะไม่ได้ทดสอบตัวแปรเหล่านั้น การใช้ขอบเขตจังหวัดอาจซ่อนคลัสเตอร์ย่อยและเกิด modifiable areal unit problem