การสัมภาษณ์อาจารย์เฉพาะสาขา 24 คนในวิทยาเขตภูมิภาคพบการต่อรองอุดมการณ์ภาษาอังกฤษสองแบบ: การสอบ การจบ และการจ้างงานผลักให้ยึดมาตรฐานเจ้าของภาษา ขณะที่การสื่อสารวิชาชีพระหว่างผู้ใช้หลายภาษาให้ความสำคัญกับความเข้าใจร่วมมากกว่า
ข้อค้นพบสำคัญ
- เมื่อมีข้อกำหนดความสามารถ เกณฑ์จบ หรือความคาดหวังตลาดแรงงาน ผู้ให้ข้อมูลโน้มไปหา native-speakerism และมองภาษาเป็นทุนมนุษย์ที่วัดได้ แต่เมื่อสื่อสารกับเพื่อนร่วมงานต่างภาษา พวกเขาใช้ English as a lingua franca อย่างยืดหยุ่น การตระหนักความหลากหลายเกิดจากประสบการณ์จริงมากกว่าการอบรม
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
ความตึงเครียดนี้พบได้ในมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่ต้องการความเป็นนานาชาติแต่ยังใช้ข้อสอบและเกณฑ์แบบเจ้าของภาษา ผลช่วยออกแบบนโยบายที่แยกความถูกต้องสำหรับงานเฉพาะออกจากความสามารถสื่อสารข้ามภาษา
บทบาทของนักวิจัยไทย
ผู้เขียนไทยจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ร่วมกับนักวิชาการ Global Englishes วิเคราะห์เสียงของอาจารย์นอกห้องเรียนภาษา ทำให้เห็นผลของนโยบายภาษาต่อสาขาวิชาอื่น
ข้อจำกัดที่ควรรู้
ข้อมูลมาจาก 24 คนในวิทยาเขตเดียวและเป็นคำบอกเล่า ไม่ใช่การสังเกตการสอนหรือการวัดผลผู้เรียน การวิเคราะห์เชิงคุณภาพอธิบายรูปแบบได้แต่ไม่บอกสัดส่วนประชากร และคำว่า native standard อาจมีความหมายต่างกันในแต่ละสาขา