ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
Despite growing recognition that cultural legitimation is shaped by non-aesthetic values, we know little about how political and religious concerns enter cultural evaluation during periods of ideological conflict. This article examines critics’ efforts to legitimise art for conservative audiences in contemporary Turkey, where political Islam has sought to reshape cultural hierarchies. Drawing on a content analysis of cultural journalism between 2017 and 2020, marked by intensified efforts under President Erdoğan to promote a “homegrown and national” culture, we identify four religio-political frames through which critics assign cultural value: anti-establishment critique, religious morality, external/internal antagonism, and the politics of the artist. These frames show that the “cultural” in cultural legitimation is never purely aesthetic. The findings also challenge cultural sociology’s assumption that legitimating new cultural actors is inherently progressive, demonstrating instead how legitimation becomes “ideologized”, conferring worth on forms aligned with projects of political and cultural hegemony.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 83/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Turkey's Politics and Society · Critical Theory and Philosophy · Social and Cultural Dynamics
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Özgür Yaren · Chulalongkorn University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง