ผลการจดการเรยนรแบบอปนยและการใหขอมลแบบยอนกลบทมตอความสามารถในการเขยนยอความของนกเรยนชนมธยมศกษาตอนตน

Information from the abstract

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนย่อความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มทดลองก่อนและหลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยและการให้ข้อมูลแบบย้อนกลับ และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนย่อความระหว่างกลุ่มทดลองที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยและการให้ข้อมูลแบบย้อนกลับกับกลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 ได้มาโดยวิธีการสุ่มหลายขั้นตอน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 1 ห้องเรียน (n = 30 คน) และกลุ่มควบคุม 1 ห้องเรียน (n = 30 คน) รวมจำนวน 60 คน ระยะเวลาในการทดลองรวม 12 ชั่วโมง เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบอุปนัยและการให้ข้อมูลแบบย้อนกลับ 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ และ 3) แบบวัดความสามารถด้านการเขียนย่อความ ก่อนเรียนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และ การทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัย พบว่า 1) หลังจากทดลองกลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในการเขียนย่อความในภาพรวมสูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 โดยมีคะแนนเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 10.80 (SD = 0.90) และมีคะแนนเฉลี่ยหลังการทดลองเพิ่มขึ้นเป็น 12.53 (SD = 1.71) และ 2) ความสามารถในการเขียนย่อความของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยกับการให้ข้อมูลแบบย้อนกลับ สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการสอนด้วยวิธีปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มทดลองเท่ากับ 12.53 (SD = 1.71) และคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มควบคุมเท่ากับ 9.65 (SD = 0.75) ซึ่งสอดคล้องกับสมมุติฐานที่ตั้งไว้

Why this record is monitored

This record has an Impact Signal of 81/100 based on recency, source, collaboration, and bibliographic signals. It prioritizes monitoring and is not a judgment of research quality.

Related topics: Student Assessment and Feedback · Innovative Teaching and Learning Methods · Writing and Handwriting Education