โมเดลสมการโครงสรางเชงเสนของปจจยทสงผลตอการเปนโรงเรยนคณภาพ สงกดสำนกงานเขตพนทการศกษาประถมศกษาสกลนคร

Information from the abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร ปีการศึกษา 2568 จำนวน 530 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.29 ถึง 0.91 และค่าความเชื่อมั่น 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ผลการวิจัย พบว่า 1) โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนคุณภาพ ประกอบด้วย 5 ปัจจัย ได้แก่ ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร คุณลักษณะของครู การปฏิบัติงานของครู และการเป็นโรงเรียนคุณภาพ และ 2) โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนคุณภาพที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (χ² = 68.85, p-value = 0.07, df = 53, χ²/df = 1.29 , RMSEA = 0.02, GFI = 0.99, AGFI = 0.95) โดยได้รับอิทธิพลทางตรง อิทธิพลทางอ้อมและอิทธิพลรวมสูงสุดจากทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 เมื่อพิจารณาค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ของทั้ง 4 ปัจจัย คือ ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร คุณลักษณะของครู และการปฏิบัติงานของครูพบว่า สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนการเป็นโรงเรียนคุณภาพได้ร้อยละ 99

Why this record is monitored

This record has an Impact Signal of 85/100 based on recency, source, collaboration, and bibliographic signals. It prioritizes monitoring and is not a judgment of research quality.

Related topics: Educational Practices and Challenges · Management and Performance Evaluation · Education, Innovation and Language Studies