ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
ABSTRACT This article clarifies how Green Human Resource Management (GHRM) may contribute to organizational resilience without conflating resources, transformation processes, and outcomes. A structured theory‐building review examined 108 unique Scopus‐indexed studies published from 2010 to 2025 through a study‐level construct‐role audit. The synthesis distinguishes GHRM as a sustainability‐oriented resource architecture, dynamic capabilities as higher‐order transformation capacities manifested through sensing, seizing, and reconfiguring, and organizational resilience as an emergent outcome state. Five propositions specify this analytically sequential process. Innovation‐supportive climate facilitates resource enactment, environmental dynamism shapes the salience of capability activation, and resource availability supports the translation of activated capabilities into resilience outcomes. The review offers one theoretically coherent ordering for future testing and does not establish causal effects. Implications: The framework sharpens construct boundaries for CSR & EM scholarship and organizes managerial action around capability development, activation, and implementation.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 82/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Environmental Sustainability in Business · Human Resource and Talent Management · Innovation and Knowledge Management
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Fei Zhou · Zeng Xiaoai · Shinawatra University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง