ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
Crop-residue burning in mainland Southeast Asia wastes a bioresource and coincides with the region’s worst air quality. We asked how projected crop-calendar shifts change the overlap between residue burning and stagnant weather by mid-century (2041–2060). Burning windows from harvest to the next planting, validated against satellite cropland fire detections, were projected with 15 bias-corrected CMIP6 models under SSP2-4.5 and SSP5-8.5 and combined with two stagnation indices: calm days and poorly ventilated afternoons. Rice harvests advance by 6–9 days, but the calendar shift changes the share of residue burning on stagnant days by less than 0.5 percentage points in the ensemble mean, whether burning follows the harvest or the next planting, because burning peaks in late February and March, when the frequency of stagnant days changes little from week to week. The shift instead removes one to two dry days from the first month after the rice harvest, when straw is collected. The change in the ventilation climate is larger but uncertain, because models disagree on near-surface wind, and it differs between and within countries. Crop-calendar shifts are therefore unlikely to increase the exposure of residue burning to stagnant conditions.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 76/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Fire effects on ecosystems · Climate change impacts on agriculture · Atmospheric chemistry and aerosols
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Teerachai Amnuaylojaroen · Panisara Suriyapang · Sunantha Waehama · University of Phayao
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง