ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
Introduction This study examines how screen producers navigate cultural representation, market access, and creative authority within transnational production governance in the platform era. Moving beyond a binary opposition between platform dominance and producer autonomy, it develops the Access–Representation Nexus as a conceptual framework for examining the relationship between financial, legal, institutional, and distributive access and producers’ ability to retain authority over culturally consequential representation. Methods The study employed a qualitative multi-method design combining semi-structured interviews with ten experienced industry informants from Thailand, the Philippines, and Australia with comparative analysis of the cross-border productions TWIN and The Medium . Results The findings identify a recurrent “negotiate–adapt” dynamic involving territorial-rights protection, negotiated creative authority, manufactured cultural proximity, and selective narrative adaptation. Importantly, the data suggest that the principal governance mechanisms identified—rights allocation, territorial licensing, financing conditions, distribution arrangements, and creative-authority settlements—are not specific to digital platforms. These mechanisms predate streaming and operate through co-production, broadcasting, studio, financing, and public-institutional arrangements. Platformization is therefore understood as a broader structural context that may intensify or reconfigure existing production-governance relationships rather than originate them. Discussion The access–representation nexus conceptualizes market access and representational authority as analytically distinct but interdependent dimensions of production negotiation, showing how producers may concede economic, territorial, or contractual rights while retaining authority over culturally consequential creative decisions. Cultural agency is therefore understood as relational, negotiated, and structurally conditioned rather than as either complete autonomy or straightforward subordination.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 79/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Cinema and Media Studies · Cultural Industries and Urban Development · Asian Culture and Media Studies
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Apinya Anphanlam · Mahasarakham University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง