ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงสัทลักษณะวรรณยุกต์ไทยที่ของผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกออกเสียง: กรณีศึกษาเชิงกลสัทศาสตร์ 2) เพื่อหาความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยสำหรับใช้กับชาวต่างชาติ และ 3) เพื่อเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยคนญี่ปุ่นก่อนและหลังใช้แบบฝึกหัด กรณีศึกษาผู้เรียนชาวญี่ปุ่นเพศชาย จำนวน 2 คน ใช้คำทดสอบจำนวน 24 คำ ฝึกจำนวน 4 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง และวิเคราะห์ค่าความถี่มูลฐานด้วย Praat เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ โปรแกรม Praat และแบบประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทย ผลการศึกษาพบว่า สัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นออกเสียงได้แตกต่างกับเสียงวรรณยุกต์ไทยในเสียงวรรณยุกต์จัตวา ผลการประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยมีความเหมาะสมทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านเนื้อหา ด้านการออกแบบ และด้านประโยชน์ที่ได้รับ มีค่าเฉลี่ย () รวมที่ 4.63 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 0.44 ส่วนผลการเปรียบเทียบเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกหัด มีแนวโน้มว่าผู้เรียนชาวญี่ปุ่นสามารถออกเสียงวรรณยุกต์ไทยได้ทั้ง 5 เสียงได้ดีขึ้นหลังการฝึก
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 81/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Phonetics and Phonology Research · EFL/ESL Teaching and Learning · Linguistic Variation and Morphology
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
ภัคพล คำหน้อย · ป ประภัสสนันทน์ เรืองจันทร์ · Naresuan University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง