การเปลยนแปลงสทลกษณะวรรณยกตไทยของผเรยนชาวญปนหลงใชแบบฝกออกเสยง: กรณศกษาเชงกลสทศาสตร

Information from the abstract

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงสัทลักษณะวรรณยุกต์ไทยที่ของผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกออกเสียง: กรณีศึกษาเชิงกลสัทศาสตร์ 2) เพื่อหาความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยสำหรับใช้กับชาวต่างชาติ และ 3) เพื่อเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยคนญี่ปุ่นก่อนและหลังใช้แบบฝึกหัด กรณีศึกษาผู้เรียนชาวญี่ปุ่นเพศชาย จำนวน 2 คน ใช้คำทดสอบจำนวน 24 คำ ฝึกจำนวน 4 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง และวิเคราะห์ค่าความถี่มูลฐานด้วย Praat เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ โปรแกรม Praat และแบบประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทย ผลการศึกษาพบว่า สัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นออกเสียงได้แตกต่างกับเสียงวรรณยุกต์ไทยในเสียงวรรณยุกต์จัตวา ผลการประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยมีความเหมาะสมทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านเนื้อหา ด้านการออกแบบ และด้านประโยชน์ที่ได้รับ มีค่าเฉลี่ย () รวมที่ 4.63 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 0.44 ส่วนผลการเปรียบเทียบเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกหัด มีแนวโน้มว่าผู้เรียนชาวญี่ปุ่นสามารถออกเสียงวรรณยุกต์ไทยได้ทั้ง 5 เสียงได้ดีขึ้นหลังการฝึก

Why this record is monitored

This record has an Impact Signal of 81/100 based on recency, source, collaboration, and bibliographic signals. It prioritizes monitoring and is not a judgment of research quality.

Related topics: Phonetics and Phonology Research · EFL/ESL Teaching and Learning · Linguistic Variation and Morphology