ข้อมูลจากบทคัดย่อ
ยังไม่มีสรุปภาษาไทยสำหรับระเบียนนี้
ด้านล่างเป็นบทคัดย่อต้นฉบับภาษาอังกฤษจากข้อมูลบรรณานุกรม โปรดตรวจบทความต้นฉบับก่อนอ้างอิง
Global conservation policy and state governance remain grounded in resource-oriented, secular frameworks. These can conflict with Indigenous peoples' and local communities' (IPLCs) relational ontologies, in which landscape elements are sentient beings, ancestral territories, and abodes of 'more-than-human' entities. Drawing on a symposium on spiritual landscapes in Asia, we identify three barriers to community-led conservation: (1) land insecurity from state enclosure; (2) restrictive IPLC definitions; and (3) non-binding international agreements that fail to secure recognition of customary institutions and territorial rights. Case studies from Thailand, Myanmar, Nepal, Bhutan, and China demonstrate how bureaucratic requirements can undermine customary laws and governance. Alternative pathways for recognizing other effective area-based conservation measures (OECMs) under the Global Biodiversity Framework (GBF) should recognise spiritual values, customary law, and adaptive institutions as integral to resilient biocultural landscapes. We argue that this shift can advance epistemic justice while providing a more equitable pathway towards achieving GBF Target 3.
เหตุผลที่อยู่ในฐานติดตาม
ระเบียนนี้ได้รับ Impact Signal 92/100 จากความใหม่ แหล่งเผยแพร่ ความร่วมมือ และสัญญาณในข้อมูลบรรณานุกรม คะแนนนี้ใช้จัดลำดับการติดตาม ไม่ใช่การตัดสินคุณภาพงานวิจัย
ประเด็นที่เกี่ยวข้อง: Conservation, Biodiversity, and Resource Management · Environmental and Cultural Studies in Latin America and Beyond · Religion, Ecology, and Ethics
บทบาทของนักวิจัยและสถาบันไทย
Suwichan Phatthanaphraiwan · Navaporn Sunanlikanon · Marco J. Haenssgen · Mae Fah Luang University · Chiang Mai University
ข้อจำกัดของข้อมูล
หน้านี้เป็นระเบียนบรรณานุกรมและข้อมูลจากบทคัดย่อ ยังไม่ใช่บทวิเคราะห์ฉบับเต็มหรือการประเมินคุณภาพงานวิจัย ควรตรวจสอบ DOI และเอกสารต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง