การศึกษาแบบ cohort ไปข้างหน้ารับหญิงตั้งครรภ์เดี่ยวความเสี่ยงต่ำ 302 คนในอายุครรภ์ 10–14 สัปดาห์ วัด asprosin ในพลาสมาแล้วติดตามการวินิจฉัยเบาหวานขณะตั้งครรภ์ที่ 24–28 สัปดาห์ พบ 98 คนหรือ 32.5% เกิด GDM ระดับ asprosin สัมพันธ์กับ BMI แต่ไม่สามารถจำแนกผู้ที่จะเกิด GDM ได้ โดยมี AUC เพียง 0.516 งานจึงให้ทั้งช่วงอ้างอิงไตรมาสแรกและหลักฐานว่า biomarker นี้ยังไม่พร้อมใช้คัดกรองเดี่ยว
ข้อค้นพบสำคัญ
- ผู้เข้าร่วม 302 คน มี 98 คนหรือ 32.5% ได้รับการวินิจฉัย GDM ในภายหลัง
- asprosin ไม่ต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุครรภ์ 10–14 สัปดาห์ แต่เพิ่มตาม BMI แบบความสัมพันธ์กำลังสอง p
- ความสามารถทำนาย GDM ต่ำมาก AUC 0.516 ขณะที่อายุและ BMI ของมารดามีความสามารถจำแนกระดับพอประมาณ
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
การเผยแพร่ biomarker ที่ไม่ทำนายได้เป็นส่วนสำคัญของวิทยาศาสตร์ เพราะลดความเสี่ยงต่อการใช้การตรวจราคาแพงโดยไม่มีประโยชน์ งานนี้ยังสร้างค่าฐานสำหรับการศึกษากลไกในอนาคตและชี้ว่าปัจจัยทางคลินิกง่าย ๆ อาจให้ข้อมูลมากกว่าในช่วงต้นครรภ์
บทบาทของนักวิจัยไทย
Sathaphone Inthavong, Phudit Jatavan, Sirinart Kumfu, Nipon Chattipakorn และ Theera Tongsong จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ดำเนิน cohort ตั้งแต่การรับหญิงตั้งครรภ์ต้นไตรมาสแรกจนถึงการวินิจฉัย GDM ภายหลัง
ข้อจำกัดที่ควรรู้
กลุ่มตัวอย่างมาจากประชากรความเสี่ยงต่ำและการวินิจฉัยแบบสองขั้นในบริบทเดียว จึงอาจใช้ไม่ได้กับประชากรหรือเกณฑ์คัดกรองอื่น วัด asprosin เพียงช่วงต้นและไม่ได้ทดสอบแบบจำลองภายนอก ค่า AUC ใกล้ 0.5 ไม่สนับสนุนการใช้ทางคลินิกเดี่ยว แต่ไม่ตัดบทบาทเชิงกลไกหรือแบบจำลองหลายตัวแปร