งานสำรวจผู้ประกันตนมาตรา 40 ในจังหวัดสงขลา อายุ 40-60 ปี จำนวน 500 คน ใช้ดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับแก้เปรียบเทียบสภาพปัจจุบันกับสภาพที่ต้องการในความเป็นอยู่หกด้าน ช่องว่างสูงสุดคือความมั่นคงและเสถียรภาพ (PNI 0.60) รองลงมาคือสุขภาพกายใจ 0.44 ความพึงพอใจชีวิต 0.31 ความเชื่อมโยงสังคม 0.21 ความหมายชีวิต 0.15 และอารมณ์ 0.12 ความพร้อมที่รับรู้ต่างตามรายได้ การศึกษา และเพศ ผู้มีรายได้หรือการศึกษาสูงวางแผนมากกว่าแต่บางด้านรับรู้ช่องว่างสูงเพราะความคาดหวัง ผู้เขียนเสนอความรู้การเงิน การออมยืดหยุ่น การวางแผนสุขภาพ และแรงสนับสนุนจิตสังคมร่วมกัน ผลเป็นการรับรู้จากจังหวัดเดียว ไม่ใช่การวัดเงินออมจริงหรือผลแทนแรงงานนอกระบบทั่วประเทศ
ข้อค้นพบสำคัญ
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
ผลงานเพิ่มองค์ความรู้ในสาขาและเปิดทางให้ตรวจสอบหรือต่อยอดในบริบทอื่น การตีความผลกระทบควรยึดขอบเขตและหลักฐานของงานต้นฉบับเป็นหลัก ระบบให้สัญญาณผลกระทบ 70 จาก 100 ซึ่งใช้เพื่อจัดลำดับการนำเสนอ ไม่ใช่คะแนนคุณภาพวารสารหรือการจัดอันดับนักวิจัย
บทบาทของนักวิจัยไทย
การเชื่อมโยงกับประเทศไทยปรากฏผ่านผู้เขียนหรือสังกัด ได้แก่ Prince of Songkla University
ข้อจำกัดที่ควรรู้
บทวิเคราะห์นี้อาศัยข้อมูลบรรณานุกรม บทคัดย่อ และแหล่งต้นทางที่เข้าถึงได้ ไม่ได้แทนการอ่านบทความฉบับเต็ม และไม่ควรอนุมานเหตุเป็นผลหรือการใช้จริงเกินกว่าที่ผู้วิจัยรายงาน
ตรวจสอบแหล่งต้นทาง
The Journal of Retirement↗DOI: 10.3905/jor.2026.010