งานวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมติดตามนักศึกษารุ่นแรก 11 คนจากเก้าองค์กรในสี่ประเทศของหลักสูตรปริญญาโทเกษตรนิเวศ ECOSUR ผ่านการสังเกตและสัมภาษณ์ 44 ครั้ง พบการเปลี่ยนแปลงที่ผู้เรียนรายงานในเก้าแกนความรู้และทักษะ รวมถึงการนำไปใช้ในองค์กรและชุมชน แต่ยังมีความท้าทายด้านสหวิทยาการ ความสัมพันธ์กับองค์กร การแลกเปลี่ยนความรู้อย่างเท่าเทียม และทักษะภาคสนาม ผลเป็นกรณีศึกษาขนาดเล็กแบบมีส่วนร่วม ไม่ใช่หลักฐานเชิงสาเหตุของประสิทธิผลหลักสูตร
ข้อค้นพบสำคัญ
- ผู้เรียนรายงานการเติบโตครบเก้าแกน โดย participatory action research เปลี่ยนมากจากฐานเริ่มต่ำ และความแตกต่างระหว่างผู้เรียนมีแนวโน้มแคบลง ตัวอย่างการนำไปใช้รวมการวางแผนชุมชน การแลกเปลี่ยน farmer-to-farmer งานสื่อสาร และบทบาทใหม่ในองค์กร ขณะเดียวกันผู้เรียนต้องการทักษะเกษตรเชิงเทคนิคและเวลาภาคปฏิบัติมากขึ้น
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
กรณีนี้ให้แนวทางออกแบบการศึกษาเพื่อเปลี่ยนระบบอาหาร โดยผูก capstone กับปัญหาจริงและให้องค์กรชุมชนร่วมกำหนดโจทย์ เหมาะสำหรับสร้างสมมติฐานและบทเรียนการดำเนินงานมากกว่าประมาณ effect size
บทบาทของนักวิจัยไทย
Peter Rosset มีสังกัดสถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมสังกัดในเม็กซิโก บราซิล และเครือข่ายลาตินอเมริกา บทบาทไทยอยู่ที่การร่วมสร้างความรู้ข้ามภูมิภาค ขณะที่หลักสูตร ผู้เรียน และพื้นที่ศึกษาไม่ได้อยู่ในประเทศไทย
ข้อจำกัดที่ควรรู้
นักศึกษาเพียง 11 คนจากรุ่นเดียว ผู้วิจัยเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรจึงอาจมี positionality และ desirability bias การสัมภาษณ์ช่วงแรกไม่ได้บันทึกเสียง แบบประเมินตนเองใช้ข้อเดียวต่อมิติและเป็นการย้อนนึก ไม่มี control group หรือผลลัพธ์ระบบอาหารที่วัดอิสระ