การศึกษา prospective แบบจับคู่ sibling oocyte จากผู้ป่วย 29 คน เปรียบเทียบไข่อ่อน 104 ใบ พบว่าสื่อเลี้ยงที่เติม FSH และ LH เพิ่มอัตรา nuclear maturation จาก 30.77% เป็น 51.92% และมี adjusted OR 3.28 แต่ไม่เปลี่ยนการกระจายเส้นผ่านศูนย์กลางไข่ไปสู่ช่วงที่เชื่อมโยงกับบลาสโตซิสต์คุณภาพดี จึงยังไม่ยืนยันผลต่อการปฏิสนธิ การตั้งครรภ์ หรือการเกิดมีชีพ
ข้อค้นพบสำคัญ
- อัตราไข่สุกโดยรวมเท่ากับ 51.92% ในกลุ่มเติมฮอร์โมน เทียบกับ 30.77% ในกลุ่มควบคุม (p=0.029) การวิเคราะห์ปรับปัจจัยให้ OR 3.28 (95% CI 1.25-8.64) และ GnRH agonist trigger สัมพันธ์กับโอกาสสุกที่สูงขึ้นเช่นกัน แต่การกระจาย mean oocyte diameter สู่ช่วงเหมาะสมไม่ต่างกัน
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
หากผลยืนยันด้วยตัวชี้วัดปลายทางจริง วิธีนี้อาจเพิ่มจำนวนไข่สุกที่ใช้ได้จากรอบกระตุ้นเดิม ลดการสูญเสียไข่อ่อน และเพิ่มประสิทธิภาพห้องปฏิบัติการ IVF โดยไม่ต้องเก็บไข่เพิ่ม
บทบาทของนักวิจัยไทย
งานออกแบบ เก็บตัวอย่าง และวิเคราะห์ดำเนินโดยทีมเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์ สูติ-นรีเวช และสำนักงานวิจัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผลงานที่มีสังกัดไทยตลอดทีมหลัก
ข้อจำกัดที่ควรรู้
มีผู้ป่วย 29 คนและไข่ 52 คู่ ช่วงความเชื่อมั่นยังค่อนข้างกว้าง ไข่หลายใบมาจากคนเดียวกันจึงต้องคำนึงถึง clustering ที่ระดับผู้ป่วย ที่สำคัญ mean oocyte diameter เป็นตัวแทน ไม่ใช่การวัด fertilisation, blastocyst, euploidy, pregnancy หรือ live birth โดยตรง