การทดลองในไก่เนื้อ 630 ตัวเปรียบเทียบระยะเวลาและช่วงอายุที่เผชิญความเครียดร้อนแบบเป็นวัฏจักร รวมทั้งการฟื้นตัวหลังกลับสู่สภาวะอุณหภูมิปกติ เพื่อประเมินการเติบโต การตาย ตัวบ่งชี้ความเครียด และพยาธิสภาพหัวใจกับปอด
ข้อค้นพบสำคัญ
- ความร้อนเพิ่มอุณหภูมิทวารหนักอย่างน้อย 1.5°C ทุกช่วงอายุ กลุ่มเริ่มร้อนที่วัน 36 มีการตาย 67% กลุ่มร้อนต่อเนื่องจบการเลี้ยงมีน้ำหนักต่ำกว่ากลุ่มควบคุม 40.1% กลุ่มฟื้นตัวกลับสู่อัตราเติบโตใกล้กลุ่มควบคุมทันทีแต่ไม่เกิด compensatory growth และการสัมผัสสั้นช่วงปลายทำให้ corticosterone กับ protein carbonyls พุ่งสูง
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
ผลเน้นความเสี่ยงของคลื่นความร้อนต่อสวัสดิภาพและผลผลิตสัตว์ปีก โดยสนับสนุนระบบเตือนภัย การระบายอากาศ การทำความเย็น และแผนรับมือที่ให้ความสำคัญกับไก่ใกล้จับขายซึ่งอาจปรับตัวไม่ทัน
บทบาทของนักวิจัยไทย
สุกัญญา เข็มผกา จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีร่วมในทีมวิจัย เชื่อมความเชี่ยวชาญไทยด้านโภชนศาสตร์และการผลิตสัตว์ปีกกับโจทย์ภูมิอากาศที่มีความสำคัญทั่วโลก
ข้อจำกัดที่ควรรู้
เป็นการทดลองในสายพันธุ์และระบบเลี้ยงเฉพาะ โรงเรือนเปิดกับควบคุมอาจต่างกันมากกว่าอุณหภูมิ ความรุนแรง 67% มาจากกลุ่มเงื่อนไขหนึ่งและไม่ควรใช้เป็นอัตราทั่วไป การตรวจพยาธิสภาพเป็นเชิงพรรณนา และผลยังไม่ระบุการแทรกแซงที่ลดความเสี่ยงหรือผลเศรษฐศาสตร์