การศึกษาในผู้มีเชื้อ HIV 615 คนที่คลินิกโรคติดเชื้อช่วงปี 2564–2565 แบ่งพลาดนัด 304 และไม่พลาด 311 คน กลุ่มพลาดนัดอายุน้อยกว่า มีประวัติติดเชื้อฉวยโอกาสมากกว่า พลาดยามากกว่า และได้รับผลด้านการเข้าถึง ครอบครัว กิจวัตรกับการเงินมากกว่า หลังช่วงระบาด การกดไวรัสสำเร็จ 92.4% เทียบ 97.1% ปัจจัยสัมพันธ์กับพลาดนัดรวมเข้าถึงบริการลดลง ปัญหาครอบครัว ประวัติเชื้อฉวยโอกาส และใช้ telemedicine ซึ่งอาจสะท้อนผู้ที่มีอุปสรรคเลือกช่องทางนี้ ผลสนับสนุนระบบรักษาต่อเนื่องยามวิกฤต แต่ข้อมูลสังเกตไม่แปลว่า telemedicine ทำให้พลาดนัดหรือไวรัสกดได้น้อยลง
ข้อค้นพบสำคัญ
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
ผลงานเพิ่มองค์ความรู้ในสาขาและเปิดทางให้ตรวจสอบหรือต่อยอดในบริบทอื่น การตีความผลกระทบควรยึดขอบเขตและหลักฐานของงานต้นฉบับเป็นหลัก ระบบให้สัญญาณผลกระทบ 71 จาก 100 ซึ่งใช้เพื่อจัดลำดับการนำเสนอ ไม่ใช่คะแนนคุณภาพวารสารหรือการจัดอันดับนักวิจัย
บทบาทของนักวิจัยไทย
การเชื่อมโยงกับประเทศไทยปรากฏผ่านผู้เขียนหรือสังกัด ได้แก่ Mahidol University · Ramathibodi Hospital
ข้อจำกัดที่ควรรู้
บทวิเคราะห์นี้อาศัยข้อมูลบรรณานุกรม บทคัดย่อ และแหล่งต้นทางที่เข้าถึงได้ ไม่ได้แทนการอ่านบทความฉบับเต็ม และไม่ควรอนุมานเหตุเป็นผลหรือการใช้จริงเกินกว่าที่ผู้วิจัยรายงาน