บททบทวนเชิงวิพากษ์เทียบความต้องการโลก องค์กรวิชาชีพ และหลักสูตรหลายภูมิภาค พบว่าหลักสูตรไทยมีจุดเด่นด้านวัฒนธรรมและภูมิปัญญา แต่ยังเน้น landscape ecology, urban ecology และ environmental stewardship ไม่ชัดเท่าแนวโน้มสากล
ข้อค้นพบสำคัญ
- องค์กรวิชาชีพเห็นร่วมว่าภูมิสถาปัตยกรรมต้องบูรณาการ design, science และ management หลักสูตรสหรัฐฯ เน้นสมดุลนิเวศ–วัฒนธรรมและ simulation เอเชียเน้นข้ามสาขา ส่วนไทยแบ่งเป็นหลักสูตรรอบด้านกับหลักสูตรเด่นวัฒนธรรม แต่ขาดแกน ecology และ stewardship ที่ชัด
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
กรอบช่วยให้การปรับหลักสูตรตอบโจทย์ climate adaptation, disaster risk, urban water และ biodiversity พร้อมพัฒนานักวิชาชีพเป็น change agents
บทบาทของนักวิจัยไทย
นักวิจัย KMUTT วิเคราะห์ตำแหน่งหลักสูตรไทยเทียบองค์กรวิชาชีพและแนวโน้มต่างประเทศ พร้อมเสนอ project-based และ multidisciplinary learning จากโจทย์จริง
ข้อจำกัดที่ควรรู้
บทคัดย่อไม่ระบุ protocol ค้นเอกสาร เกณฑ์คัดเลือก หรือการประเมินคุณภาพ การอ่านคำอธิบายหลักสูตรอาจไม่สะท้อนสิ่งที่สอนจริง และไม่ได้เก็บข้อมูลนักศึกษา ศิษย์เก่า นายจ้าง หรือชุมชน