การศึกษาย้อนหลังทบทวนผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่ 63 คนที่ปลูกกระดูกเบ้าฟัน ณ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ระหว่างปี 2556–2566 และประเมินภาพรังสีสองมิติด้วย Chelsea scale กับความหนาแน่นกระดูก อายุและชนิดรอยแยกเป็นตัวทำนายความสำเร็จอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีอัตราส่วนโอกาส 10.46 และ 5.19 ผู้ป่วยอายุ 10–12 ปีและรอยแยกข้างเดียวมีผลสำเร็จสูงกว่า ผลช่วยวางแผนช่วงเวลารักษา แต่เป็นข้อมูลย้อนหลังจากแห่งเดียว ใช้ภาพรังสีสองชนิด และอาจมีปัจจัยกวน จึงไม่ยืนยันเหตุ–ผลหรือใช้แทนการประเมินรายบุคคล
ข้อค้นพบสำคัญ
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
ผลงานเพิ่มองค์ความรู้ในสาขาและเปิดทางให้ตรวจสอบหรือต่อยอดในบริบทอื่น การตีความผลกระทบควรยึดขอบเขตและหลักฐานของงานต้นฉบับเป็นหลัก ระบบให้สัญญาณผลกระทบ 72 จาก 100 ซึ่งใช้เพื่อจัดลำดับการนำเสนอ ไม่ใช่คะแนนคุณภาพวารสารหรือการจัดอันดับนักวิจัย
บทบาทของนักวิจัยไทย
การเชื่อมโยงกับประเทศไทยปรากฏผ่านผู้เขียนหรือสังกัด ได้แก่ Prince of Songkla University
ข้อจำกัดที่ควรรู้
บทวิเคราะห์นี้อาศัยข้อมูลบรรณานุกรม บทคัดย่อ และแหล่งต้นทางที่เข้าถึงได้ ไม่ได้แทนการอ่านบทความฉบับเต็ม และไม่ควรอนุมานเหตุเป็นผลหรือการใช้จริงเกินกว่าที่ผู้วิจัยรายงาน