นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาภาษาอังกฤษ 48 คนเรียนการเขียนที่ผสาน self-regulated learning เป็นเวลา 12 สัปดาห์ คะแนนการรับรู้ความสามารถด้าน self-regulated writing เพิ่มจาก 4.57 เป็น 5.33 และผู้เรียนรายงานว่าใช้การตั้งเป้าหมาย วางแผน มี self-efficacy และวินัยมากขึ้น อย่างไรก็ดี เป็นกลุ่มเดียวที่ไม่มี control group และผลหลักเป็นการประเมินตนเอง จึงยังแยกผลของหลักสูตรออกจากเวลา การฝึกเขียน หรือความคาดหวังไม่ได้
ข้อค้นพบสำคัญ
- ค่าเฉลี่ย perceived SRW เพิ่มจาก 4.57 (SD 0.69) เป็น 5.33 (SD 0.62), t(47)=8.99, p
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
หลักสูตรให้ตัวอย่างกิจกรรมที่นำไปปรับใช้ใน EFL ได้ โดยเฉพาะการฝึก planning และ reflection อย่างเป็นขั้นตอน แต่ควรประเมินคุณภาพงานเขียนด้วยผู้ให้คะแนนที่ไม่รู้ช่วงเวลา และเทียบกับการสอนปกติก่อนขยายผล
บทบาทของนักวิจัยไทย
Lalida Wiboonwachara จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่เป็นผู้วิจัยและผู้ประพันธ์ติดต่อ เก็บข้อมูลกับนักศึกษาไทยโดยตรง จึงให้หลักฐานเชิงบริบทต่อการสอนภาษาอังกฤษในอุดมศึกษาไทย
ข้อจำกัดที่ควรรู้
ไม่มีการสุ่มหรือกลุ่มเปรียบเทียบ ตัวอย่างจากชั้นเดียว และผู้สอนอาจเป็นผู้วิจัย คะแนนเป็นการรับรู้มากกว่าผลงานเขียนจริง p-value รายงานเพียง