ทีมไทยใช้ไมโครเวฟและ KOH กระตุ้นลิกไนต์คุณภาพต่ำจากแม่เมาะให้เป็นคาร์บอนกัมมันต์พื้นที่ผิว 1,349 ตร.ม./กรัม ทดสอบก๊าซ CO2 15% ที่ 1 บรรยากาศ ได้ความจุสมดุล 47.34 มก./กรัมที่ 298 K และลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น วัสดุคงสมรรถนะตลอด 6 รอบในเงื่อนไขทดลอง แต่ความยั่งยืนและความคุ้มค่าระดับกระบวนการยังไม่ได้พิสูจน์
ข้อค้นพบสำคัญ
- พื้นที่ผิว BET 1,349 ตร.ม./กรัมและปริมาตรรูพรุน 0.78 ลบ.ซม./กรัม สูงกว่าลิกไนต์เริ่มต้น 165 และ 78 เท่า ความจุ CO2 เท่ากับ 47.34, 34.37 และ 21.34 มก./กรัมที่ 298, 328 และ 353 K ตามลำดับ Avrami, FL-PFO และ general-order fit ดีมาก (R² 0.9994-0.9998) การแพร่ใน mesopore เป็นขั้นจำกัดหลัก ΔG° -24.20 ถึง -26.87 kJ/mol, ΔH° -9.42 kJ/mol และพลังงานก่อกัมมันต์ 9.11 kJ/mol สนับสนุน physisorption
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
วัสดุดูดซับของแข็งที่ฟื้นสภาพได้อาจช่วยดัก CO2 จากปล่องที่ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้และลดภาระตัวทำละลาย แต่ประสิทธิภาพจริงขึ้นกับความชื้น สิ่งเจือปน ความดันตก อายุรอบ และพลังงานฟื้นสภาพในก๊าซอุตสาหกรรม
บทบาทของนักวิจัยไทย
มหาวิทยาลัยพะเยา ศูนย์เทคโนโลยีพลังงานแห่งชาติ สวทช. และมหาวิทยาลัยมหาสารคามร่วมเชื่อมวัตถุดิบแม่เมาะกับวิทยาศาสตร์พื้นผิว วิศวกรรมรูพรุน และการทดสอบดักจับคาร์บอน
ข้อจำกัดที่ควรรู้
ทดสอบเพียง 6 รอบและก๊าซจำลองสะอาด ไม่ครอบคลุมไอน้ำ SOx/NOx ฝุ่น หรือการเสื่อมระยะยาว ค่า 47.34 มก./กรัมต้องเทียบวัสดุอ้างอิงภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน ไม่มี mass/energy balance ต้นทุน KOH การล้างน้ำ การจัดการของเสีย หรือ life-cycle assessment และการใช้ลิกไนต์อาจขัดเป้าหมายลดคาร์บอน
ตรวจสอบแหล่งต้นทาง
International Journal of Molecular SciencesInternational Journal of Molecular Sciences↗DOI: 10.3390/ijms27146123