งานวิจัยใน PLOS Neglected Tropical Diseases เผยแพร่วันที่ 27 ตุลาคม 2569 ศึกษาความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมป้องกันโรคบรูเซลโลซิสในเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์เคี้ยวเอื้อง 385 คนจากนครราชสีมา บุรีรัมย์ และสุรินทร์ เก็บข้อมูลตุลาคม 2567–กรกฎาคม 2568 พบเกษตรกร 65.5% มีคะแนนความรู้ระดับน่าพอใจ ขณะที่พฤติกรรมป้องกันโดยรวมครบตามเกณฑ์งานวิจัยมีเพียงประมาณ 20% ในกลุ่มเสี่ยงที่ประเมินการปฏิบัติ 315 คน กลุ่มที่ช่วยสัตว์คลอดรายงานการสวมรองเท้าบูต 61.6% แต่สวมถุงมือเพียง 38.7% การได้รับการรับรองมาตรฐานฟาร์มสัมพันธ์กับโอกาสรายงานพฤติกรรมป้องกันที่ดีกว่า อย่างไรก็ตามเป็นข้อมูลสำรวจเชิงตัดขวาง จึงไม่อาจยืนยันว่าการรับรองเป็นสาเหตุของพฤติกรรมที่ดีขึ้น
ข้อค้นพบสำคัญ
- กลุ่มตัวอย่างเกษตรกร 385 คนใน 3 จังหวัดอีสานตอนล่าง
- 65.5% ของทั้งหมดมีคะแนนความรู้ระดับน่าพอใจ
- ในกลุ่มช่วยสัตว์คลอด 315 คน มีการสวมบูต 61.6% แต่สวมถุงมือ 38.7%
- ความสัมพันธ์ของมาตรฐานฟาร์มกับพฤติกรรมป้องกันยังไม่แสดงความเป็นเหตุเป็นผล
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
แสดงความสำคัญของการสื่อสารความเสี่ยงเชิงอาชีพและมาตรฐานฟาร์มในแนวคิด One Health ซึ่งใช้เปรียบเทียบกับชุมชนปศุสัตว์ประเทศอื่นได้ แต่ไม่ใช่หลักฐานประสิทธิผลเชิงทดลองของนโยบาย
บทบาทของนักวิจัยไทย
Savek Kiatsomphob จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ Karunasinee Suphaphiphat จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ Kan Kledmanee จากมหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมกับ Bopit Puyati จากสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดบุรีรัมย์
ข้อจำกัดที่ควรรู้
เป็นการสำรวจที่คัดเลือกผู้ร่วมวิจัยผ่านเครือข่ายปศุสัตว์ใน 3 จังหวัด อาจไม่แทนเกษตรกรทั้งอีสาน ข้อมูลการปฏิบัติรายงานด้วยตนเอง และตัวเลขการปฏิบัติเสี่ยงสูงเป็นกลุ่มย่อย 315 คน จึงห้ามปนกับฐาน 385 คน