บทความใน Journal of Computer Science เผยแพร่วันที่ 31 ตุลาคม 2569 โดยทีมวิจัยมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ศึกษาว่าความพร้อมด้านเทคโนโลยี องค์กร และสภาพแวดล้อม (TOE) เชื่อมโยงกับความสามารถ Smart Campus และผลการสนับสนุนการสอนที่บุคลากรรับรู้อย่างไร เก็บแบบสอบถามออนไลน์ที่ใช้วิเคราะห์ได้ 1,285 ชุดและใช้แบบจำลองสมการโครงสร้าง พบค่าสัมประสิทธิ์มาตรฐานระหว่าง TOE กับความสามารถ Smart Campus เท่ากับ 0.62 ระหว่างความสามารถ Smart Campus กับผลลัพธ์ที่รับรู้เท่ากับ 0.68 และทางตรงระหว่าง TOE กับผลลัพธ์เท่ากับ 0.29 งานวิจัยให้หลักฐานความสัมพันธ์จากข้อมูลตัดขวาง ไม่พิสูจน์ว่าการลงทุนดิจิทัลทำให้คุณภาพการสอนจริงดีขึ้น
ข้อค้นพบสำคัญ
- แบบสอบถามที่ใช้ได้ 1,285 ชุด
- TOE และ Smart Campus capability มีความสัมพันธ์เชิงบวก ค่าสัมประสิทธิ์มาตรฐาน 0.62
- Smart Campus capability เชื่อมกับผลลัพธ์ที่ผู้ตอบรับรู้ ค่าสัมประสิทธิ์ 0.68
- ข้อมูลตัดขวางและแบบสอบถามไม่ยืนยันเหตุและผล
ทำไมจึงมีความสำคัญระดับโลก
โมเดลเชิงโครงสร้างช่วยสร้างสมมติฐานสำหรับมหาวิทยาลัยที่กำลังเปลี่ยนผ่านสู่ Smart Campus แต่ต้องศึกษาซ้ำในหลายประเทศพร้อมตัวชี้วัดผลการเรียนจริง
บทบาทของนักวิจัยไทย
Yu Han, Charuay Savithi และ Manirath Wongsim จากมหาวิทยาลัยมหาสารคามร่วมพัฒนาและวิเคราะห์โมเดลสนับสนุนการบริหารมหาวิทยาลัยดิจิทัล
ข้อจำกัดที่ควรรู้
ข้อมูลจากแบบสอบถามตนเองในช่วงเวลาเดียว มีความเสี่ยงอคติจากวิธีเก็บข้อมูล ไม่สามารถแสดงเหตุและผล และผลด้านการสอนเป็นการรับรู้มากกว่าผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน